Annelies Van Herck is één van de redenen waardoor het leuk is om naar het journaal te kijken, buiten het hele regeringsvormingscircus gerekend dan! Maar op een zekere dag zat er toch iets zwaar fout met één van de twee hoofdpunten in het nieuws…
Tracklist:
1) Intro
2) Lonely Soul (Instrumental Early Version)
3) Lost and Found
4) Painkiller (Kill the Pain Remix)
5) High Noon
6) Organ Donor
7) Midnight in a Perfect World
Komende zaterdag 1 september is het weer Spectakulo-time in en rond ons halse Jeugdhuis Eenders! Zwaar heersen doen die feestjes van Eenders, zeg da kik het u gezegd heb! Tijd voor wat reclame dus! De officiële site van de spectakulo vindt u hierzo, en voor meer info omtrent het programma kan u natuurlijk bij Onda sonora zelve terecht. Ik hoop er alvast de Vlaams-brabantse blogscene en vele anderen tegen het lijf te mogen lopen om er met z’n allen een feestje van Formaat van te maken!
Pietel schreef hiernet een mooi stukje en in zijn comments breien sommige mensen er een vervolg aan, leuk geschreven en leuk om te lezen. Pietel, ik hoop dat ik uw goedkeuren heb om het even over te nemen?
Man.
Het was al donker toen zijn chauffeur hem thuis bracht. De banden krispten op het grind wanneer ze langszij reden. De rolluiken van zijn landelijke villa waren gesloten. Door het melkglas van de achterdeur zag hij het dimlicht van de staanlamp gloeien.
De man ging naar binnen en liep door de keuken. In de koelkast vond hij een bord met kortelleten, gebakken aardappelen, en verse erwtjes, overtrokken met cellofaanpapier. Hij zette dit op het aanrecht en liet het daar staan terwijl hij de woonkamer in liep.
Met een plof viel de man in de zetel. Hij wroette zijn das naar beneden en knoopt zijn hem los, waaronder hij een ouderwets onderlijfje droeg. Zijn hand wreef door zijn ogen, alsof hij weken van vermoeidheid probeerde te verdrijven.
De kranten op het salontafeltje sloeg hij weg. Hij kende de gezichten op de foto’s maar wilde er niet aan herinnerd worden. Hij liet zijn hoofd tussen zijn benen zakken en barste in snikken uit. Eerst stil en daarna steeds luider. Hij weende als een kind, zonder ophouden.
Zijn vrouw daalde van de slaapkamer af in haar roze peignoir. Ze opende de deur van de huiskamer en zag haar man troosteloos in de zetel zitten. Hij keek haar langszij aan met een nietszeggen blik.
“Kom slapen Yves”, zei ze. “Het is al laat.” Het duurde even voor hij opstond en naar haar struinde. Ze gaf hem een schouderklopje toen hij door het portaal liep en de trap besteeg. “Het is al laat”, mompelde hij. “Het is al laat.”
Uw Moeder voegde eraan toe:
Yves had net zijn flanellen pyjama aangetrokken en stond te plassen. Door het open raampje blaatte plots zijn geit. Oorverdovend in de stille nacht. Yves verschrok zich zo erg dat er enkele druppels op het lichtblauwe badkamermatje spetterden.
“Nondedju,” riep hij richting slaapkamer. “Zijt ge de geit weer vergeten voederen vandaag!”
Waaraan Daniel het volgende toevoegt:
Yves kon niet direct de slaap vatten. Niet verwonderlijk, hij had de voorbije 5 weken nauwelijks een oog dichtgedaan. Hij ging weer naar beneden, schonk zichzelf een cognac in en opende zijn platenkast. Tijd voor wat nostalgie, dacht hij. Waar was de tijd dat hij in het geniep plaatjes van zijn papa oplegde? Non, non, rien n’a changé, tout, tout a continué…Non, rien de rien, non, je ne regrette rien… C’est une poupée qui fait non, non, non, non, non, non…
Hilarisch… Goed geschreven en leuk om lezen…
Gisteren mij zowat een bult verschoten toen ik plots onze kater Louis in de keuken zag staan met een nog levend veldmuisje in zijn bek. Hij spurtte er snel terug mee naar buiten waar hij er nog een hele tijd mee heeft zitten spelen. Eigenlijk had ik enorm te doen met dat schattige muisje, hoe het steeds weer kranig probeerde weg te manken maar telkens weer geconfronteerd werd met onze Louis. Ik vrees dat het muisje het onderspit heeft moeten delven, rip muisje… Langs de andere kant ben ik ook wel supertrots op onze Louis, god zeg, zijn eerste echte muis gevangen, niet zo een pluchen geval op een stokske maar the real thing! Hij wordt zo stilaan nen echten!
Chiro Buizingen ging tijdens het zomerkamp van 2006 zwaar over de schreef, zo berichtte Het Laatste Nieuws vorige donderdag. Bij wijze van straf wegens het meervoudig pesten van mede-kampjongeren werd een 11-jarige om 23 uur ’s nachts uit zijn bed gehaald, geblinddoekt en enkel in zijn ondergoed en zwemvestje in een bootje gezet dat op de Ourthe dreef… De jongen moest allerhande fysieke proeven doorstaan en de leiding verplichtte de jongen ook tot eten van enkele maden… (lekker toch?!) Uiteraard liet de jongen het hier niet bij en vertelde het aan z’n moeder die, op haar beurt een jaar na de feiten, er dus mee naar de pers stapte. ‘t Was misschien niet de geschikte aanpak, maar hoe straf je als leiding doeltreffend jongeren die zich misdragen, zonder de ouders tegen je te krijgen? Voer voor discussie?
Kijk zeker ook naar de interpretatie van Klier op dit voorval.
Nadat Neo van Blauridder de comments gesloten heeft bij de beruchte Regi Penxten - posts (tiens der is er precies zelf ene volledig verdwenen?!), was ik wat aan het twijfelen of ik zelf op mijn blog eens een post zou wijden aan Regi ‘talentloze paardesmoel’ Penxten. Maar pvc had blijkbaar hetzelfde idee en verlaat de Blauridder-redactie om zijn eigen blog te runnen waar elkeen zijn gal en liever nog wat meer kan spuwen op onze Regi! Zolang er maar niet met -of in- zijne Blonde Leffe gespuwd word. Veel succes met je initiatief!
* edit: Pvc, als je dit leest, ik kan dus geen comments plaatsen op uwen blog é! Blijkbaar moet ge zo’n anti-spam codeke typen en ik krijg die code dus ni te zien! Sorry dude, der is precies nog ewa werk aan de winkel! :)
| M | T | W | T | F | S | S |
|---|---|---|---|---|---|---|
| « Mar | ||||||
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | 31 | ||||
|
|
